مدار صفر درجه

اگه بگی عاشقشم؟ زشته

azin1384 — Sat, 07 Nov 2009 09:30:18 GMT

چندین سال پیش بود . ما در یک خانواده خیلی فقیر در یک ده دور افتاده ، توی یک کلبه کوچك زندگی می کردیم . روزها در مزرعه کار می کردیم و شبها از خستگی خوابمان می برد.

کلبه ما نه اتاقی داشت، نه اسباب و اثاثیه ای، نه نور کافی ...

از برداشت محصول آنقدر گیرمان می آمد که شکم پدر و مادر و سه تا بچه سیر بشود . یادم می آید یک سال كه نمی دانم به چه علتی محصولمان بی دلیل بیشتر از سالهای پیش شده بود، بیشتر از همیشه پول گرفتیم. یك شب مامان ذوق زده یك مجله خاک خورده و کهنه را از توی صندوق کشید بیرون و از توش یه عکس خیلی خوشگل از یك آینه نشانمان داد . همه با چشمهای هیجان زده عکس را نگاه می کردیم . مامان گفت بیایید این آینه را بخریم، حالا که کمی پول داریم، این هم خیلی خوشگل است...

ما پیش از این هیچوقت آینه نداشتیم، این هیجان انگیزترین اتفاقی بود که می توانست برایمان بیفتد . پول کافی هم برای خریدش داشتیم . پول را دادیم به همسایه تا وقتی به شهر می رود آن آینه را برایمان بخرد . آفتاب نزده باید حرکت می کرد، از ده ما تا شهر حداقل پنج فرسخ راه بود، یعنی یک روز پیاده روی، تازه اگر تند راه می رفت.

سه روز بعد وقتی همه داشتیم در مزرعه کار می کردیم، صدای همسایمان را شنیدیم که یك بسته را از دور به ما نشان می داد . چند دقیقه بعد همه در کلبه دور مامان جمع شدیم . وقتی بسته را باز کرد مامان اولین کسی بود که جیغ زد : "وای ی ی ی ... حسین آقا، تو همیشه می گفتی من خوشگلم، واقعا" من خوشگلم!

بابا آینه را گرفت دستش و نگاهی در آن کرد . همینطوری که سیبیلهایش را می مالید و لبخند ریزی میزد با آن صدای کلفتش گفت: آره منم خشنم، اما جذابم، نه ؟!

نفر بعدی آبجی کوچیکه بود: مامان، واقعا چشمهام به تو رفته ها!

آبجی بزرگه نفر بعدی بود که با هیجان و چشمهای ورقلمبیده به آینه نگاه می کرد: می دونستم موهام رو اینطوری می بندم خیلی بهم میاد!

با عجله آینه را از دستش قاپیدم و در آن نگاه کردم...

می دانید در چهار سالگی یك قاطر به صورتم لگد زده بود و به قول معروف صورتم از ریخت افتاده بود. وقتی تصویرم را دیدم، یكهو داد زدم: من زشتم ! من زشتم! بدنم می لرزید، دلم می خواست آینه را بشکنم، همینطور که دانه های اشک از چشمانم سرازیر بود به بابا گفتم : یعنی من همیشه همین ریختی بودم ؟

- آره عزیزم، همیشه همین ریختی بودی.

- اونوقت تو همیشه من رو دوست داشتی ؟

- آره پسرم، همیشه دوستت داشتم.

- چرا ؟ آخه چرا دوستم داری ؟

- چون تو مال من هستی!

سالها از آن قضیه گذشته، حالا من هر صبح صادقانه به خودم نگاه می کنم و می بینم ظاهرم زشت است. آن وقت از خدا می پرسم : یعنی واقعاً دوستم داری ؟

و او در جوابم می گوید: بله.

و وقتی به او می گویم چرا دوستم داری ؟

به من لبخند می زند و می گوید: چون تو مال من هستی...

جمله روز : از انسانها غمی به دل نگیر؛ زیرا خود آنها نیز غمگین اند؛ با آنکه تنهایند ولی از خود میگریزند زیرا به خود و به عشق خود و به حقیقت خود شک دارند؛ پس دوستشان بدار اگر چه دوستت نداشته باشند ...

سلام و صد سلام

ظهر زیبای شنبه شما پر از رایحه خوش گلهای بهاری

بعد از چند روز استراحت مطلق پسر خونه از اول هفته قبل دوباره عزمش رو جزم کرد و داره می ره مدرسه و اولین جلسه اولیا و مربیان هم به میمنت مشارکت والدین در کارهای مدرسه شروع شد. اول از همه جلسه خانوم معلم بود با والدین محترم که توضیحاتی را در خصوص نحوه تعامل والدین با مربی توسط خانوم پسر خونه ارائه گردید و سپس بحث شیرین جلسه اولیا و مربیان شکل گرفت و با یه حساب سر انگشتی دوستان به این نتیجه رسیدند که یه مبلغ ناقابلی رو از والدین دریافت کنند. وقتی هم که با اعراض بعضی از والدین مواجهه شدند که آموزش و پرورش گفته که هر مدرسه ای پول بگیره مجازات می شه با این جمله اعضای انجمن مواجهه شد که گفته بودند آموزش و پرورش ..................................؟؟؟!!!

آخهههه بدآموزی داره نوشتن جای خالیها

و اینکه مرگ بر آمریکا گفتن خرج داره؟ جشن 22 بهمن خرج داره؟

بچه ات می ره دستشویی یا آب می خوره خرج داره؟ خرج داره؟ خرج داره؟ خرج داره ؟ و هزار تا خرج دیگه ؟

این بود که ما با این حرفا بیشتر تمایلمون به دست تو جیب بردنمون بیشتر شد و بیشتر از اون سقف اعلام شده پرداخت نمودیم و اومدیم اداره؟ پ

سیزده آبان امسال هم خوب شلوغ تر از همیشه برگزار شد؟

برداشت سیاسی ممنوع خواهشا؟

پ. ن. 1- گفتگوی امیر و آذین:

آذین: بابا می شه اون آهنگ کمره یا فنره؟ شاه فنره رو بذارین ما گوش بدیم آخه من عاشقشم؟

امیر: آذین نگو عاشقشم بگو که خیلی دوستش دارم اگه کسی بشنوه که تو می گی من عاشقشم میگه چقده این دختره بی ادبه؟!

پ. ن. 2- خدا رو شکر خانوم پسر خونه خیلی ازش راضیه و فقط میگه که خط امیر خوب نیست؟ البته بیشتر به خاطر بی توجهیشه وگرنه هر موقع که دقت کرد کارش رو خودم خیلی پسندیدم.

پ. ن. 3- یه دسته گلی به دسته گلای بیلاگفا اضافه شد. اگه دوس داشتین یه سری هم به اون بزنین.گاه نوشت های من

ما هم به نوبه خودمون به دخمل گلمون تبریک می گیم هم بابت خونه جدید، هم بابت بردن اثاثها، هم بابت وبلاگ دار شدن و هم بابت عروسیی که پیش رو دارین. عروس خانوم مبارک باشه همه اونایی که اون بالا گفتیم

میلادت مبارک

azin1384 — Thu, 29 Oct 2009 09:15:18 GMT

مردي در کنار ساحل دورافتاده اي قدم مي‌زد. مردي را در فاصله دور مي بيند که مدام خم مي‌شود و چيزي را از روي زمين بر مي‌دارد و توي اقيانوس پرت مي‌کند. نزديک تر مي شود، مي‌بيند مردي بومي صدفهايي را که به ساحل ميافتد در آب مي‌اندازد.

- صبح بخير رفيق، خيلي دلم ميخواهد بدانم چه ميکني؟

- اين صدفها را در داخل اقيانوس مي اندازم. الآن موقع مد درياست و اين صدف ها را به ساحل دريا آورده و اگر آنها را توي آب نيندازم از کمبود اکسيژن خواهند مرد.

- دوست من! حرف تو را مي فهمم ولي در اين ساحل هزاران صدف اين شکلي وجود دارد. تو که نمي‌تواني آنها را به آب برگرداني خيلي زياد هستند و تازه همين يک ساحل نيست. نمي بيني کار تو هيچ فرقي در اوضاع ايجاد نميکند؟

مرد بومي لبخندي زد و خم شد و دوباره صدفي برداشت و به داخل دريا انداخت و گفت:

"براي اين يکي اوضاع فرق کرد… !"

سلامی دوباره

خانمي طوطي اي خريد، اما روز بعد آن را به مغازه برگرداند. او به صاحب مغازه گفت: "اين پرنده صحبت نمي کند". صاحب مغازه پرسيد: "آيا در قفس طوطی آينه اي هست؟طوطيها عاشق آينه هستند، آنها تصويرشان را در آينه مي بينند و شروع به صحبت مي کنند. آن خانم يك آينه خريد و رفت. روز بعد باز آن خانم برگشت و گفت: "طوطي هنوز صحبت نمي کند". صاحب مغازه پرسيد: "نردبان چه؟ آيا در قفسش نردباني هست؟ طوطيها عاشق نردبان هستند". آن خانم يك نردبان خريد و رفت.

اما روز بعد باز هم آن خانم آمد. صاحب مغازه گفت: "آيا طوطي شما در قفسش تاب دارد؟ نه؟! خوب مشكل همين است. به محض اينكه شروع به تاب خوردن کند، حرف زدنش تحسين همه را بر مي انگيزد". آن خانم با بي ميلي يك تاب خريد و رفت. وقتي آن خانم روز بعد وارد مغازه شد، چهره اش کاملاً تغيير کرده بود. او گفت: "طوطي مرد".
صاحب مغازه شوکه شد و گفت: "واقعا متاسفم، آيا او يك کلمه هم حرف نزد؟" آن خانم پاسخ داد: "چرا! درست قبل از مردنش با صدايي ضعيف از من پرسيد که آيا در آن مغازه، غذايي براي طوطي ها نمي فروختند؟"

سلامی دوباره

هشتِ هشتِ جمعهِ هشتاد و هشت هم گذشت و چه زود هم گذشت، چون روز عید بود از قبل والدین قرار گذاشته بودند که بساط یه مهمونی رو ترتیب بدن و چند تا از دوست جونای بابایی با خانواده شام بیان خونمون، مامانی هم که صبح از سرکار اومد خونه شروع کرد به اماده کردن سور و ساط شام شب و ما هم طبق معمول نشستیم و برنامه دیدیم، در این کار بابایی تا آخر کمکمون کرد نیدونیم چقده از این ویکتوریای مسخرهِ لوس خوشمون میاد. دوس داریم همه قسمتاش رو بدون کم و کاست ببینیم. از فرداشب هم که خواهر دوست داشتنی من( عشق دختر خونه) شروع میشه و داریم خودمونو برای دیدن اون فیلم آماده می کنیم. شب هم که مهمونا اومدن یه عالمه تحویل بازار راه انداختن برامون و ما هم یه عالمه دلمشغولی پیدا کردیم. ولی حیف اون کاکائوها که از دست ما در رفت.

راستی اینو هم داشته باشین:

عصر چهارشنبه رفتیم بیمارستان کودکان تهران و پزشک اذین رو معاینه کرد و چند تا آمپول داد.مامانش هم یکی از اونا رو برده بود اداره خودش و تزریق کرد. وقتی آذین همراه مامانش داشت می رفت تو بخش با چهره خندون رفت تا با همکارای مامان و خانوم دکتر سلام علیک کنه و بیاد ولی درد آمپول بدجوری در یک چشم به هم زدن اونو از تمام دکترای اونجا بیزار کرد.

وقتی اومد صورتش خیش اشک بود و هی می گفت بابایی می سوزه. صندلی جلو رو خوابوندم و دمرو دراز کشید و با گریه راه افتادیم به طرف خونه

تو راه

بابایی: آذین جان چی شده؟ گریه نکن خانوم دکتر آمپول زد که زود خوب بشی گریه نکن

آذین: نه بابایی من دیگه اداره مامان نمی رم خانوم دکتر بهم دروغ گفت اون گفت پشت کن من ببینم من هم دراز کشیدم اون هم منو آمپول زد من دیگه دوستش ندارم

بابایی: اشکال نداره بابایی، این که گریه نداره، مگه خودت نمی خوای خانوم دکتر بشی؟

آذین: در حالیکه درد می کشید می گه: نه من می خوام دندون پسسک بشم، دندون بچه ها رو که خراب شده درست کنم تا می خوان یه چیزی بخورن دندونشون درد نگیره مث دندون من

خواهشا به زبون بچه گونه بخونین حرفای آذین رو(من که نمی تونم مث حرف زدنش بنویسم)

ولادت با سعادت هشتمین اختر تابناک آسمان امامت و ولایت حضرت ثامن الحجج بر همه شما مبارک

باز می لرزد درون سینه آهوی دلم

ضامن آهو دو دست ما به دامان دلت

پ. ن. 1- دیشب یه فیلم تکراری تو شبکه 5 داشت نشون می داد که یهو بدجوری دلمونو هوا گنبد طلاشو کرد. خوش به حال اونایی که الان اونجان

پ. ن. 2- همه اعضای خانواده در سلامتی کامل به سر می بریم ولی شما باور نکنین چون خودمون هم احساس می کنیم که شوخی بامزه ای نبوده

پ. ن. 3- بچه ها امروز و فردا تو دعاهای اشنگتون و تو نگاهای ملتمستون ما رو فراموش نکنین.

میلاد حضرت معصومه و روز دختران مبارک

azin1384 — Tue, 20 Oct 2009 07:26:18 GMT

سلام و صد سلامببخشید که یه چند مدتی نبودیم یهنی در خدمتتون نبودیم اما بالاخره برگشتیمعوضش یه عالمه خبرای دسته اول داریم که از خوندنش کلی خوشحال می شین باور کنین راس می گیمچرا و برای چی خوشحال بشین؟خوف مهلومه چون یه عالمه دوسمون دارین دیهاول از همه اینکه امروز روز دخترانه این روز رو به همه دخترای خوف و خوشمل ایران زمین خصوصا دختر خونه تبریک می گیم.اما سرگذشت ما در این چند روزی که گذشت:مدرسه ها به راهه برای پسر خونه و دختر خونه هم به خاطر گیرهایی که داده بود رفت کلاس زبان و نقاشی، تو پی نوشتها حتما اتفاقات به صورت ریزتر بیان می شهاینا رو ببینینپ. ن. 1- پیشرفت پسر خونه در نوشتن مشقها و رضایت خانومش از مشقاش، از همین الان امیدوار شدیم بهش، فکر کنیم که خطش خوب بشه. هالبته از قدیم ندیما گفتن که چپ دستا کلا خط خوبی دارن و باهوشن.اما یه چیزی که یه مقداری ما رو نگران کرده اینه که اول هفته خانومش یه گزارشی از بعضی از بچه ها به مادراشون می داد مثلا به یکی میگفت که پسرت دست می کنه تو دماغش و به یکی هم می گفت که پسرت سر کلاس می خوابه و ..... نوبت امیر که رسید گفت امیر محمد خیلی احساس مردونگی می کنه و اگه سر کلاس یه چیزی بهش بگم خیلی بهش بر می خوره و ناراحت می شهراهنمایی پلیز؟ یهنی مشکل کار کجا می تونه باشه البته دوستان می گن به خاطر اینکه زیاد تو مجامع مختلف و با آدمای بزرگ بوده اینجوری شده می ترسیم که مشکل بشه براش در دراز مدت.پ. ن. 2- پایان هر چیزی تولد دیگریست برای شروع یک آغاز، اینو گفتیم که بگیم هی گیر داده بودیم به بابا و مامان که چرا لباس عروسیمونو نمیارین بپوشیم؟ مگه امشب عروسی شما نیست؟ مگه نمی خوایم بریم هتل؟ اما چه سود! به یه شادی در کردن تو خونه راضی شدیم و آغاز دوباره زندگی مشترک بابا و مامان رو جشن گرفتیم این هم شیطنتامون تو اون شب. پ. ن. 3- شدیدا در کمک کردن به خونه سنگ تموم میذاریم مثلا تو خونه می شینیم و چیزایی که نیاز داریم رو لیست می کنیم و بعد هم وقتی مامان رو می رسونونیم سرکارش تو راه برگشت لیستها رو از بیرون تهیه می کنیم و میاریم خونه. اما نکته قابل توجه:دختر خونه: خاک برسرم شد؟ وااااااااااااااااااااااااااااااایبابا: چی شده آذین؟ چرا خاک برسرت شد بابایی؟ دختر خونه: آخه قرار بود خامه پاکتی بخریم یادمون رفت بابا! بیا این لیست رو نگاه کن. من هم (شکلک تعب) پ. ن. 4- شب یکشنبه درگیر مسابقات فوتسال بودم و قرار بود به خاطر شیفت بودن مامان خونه امیر و آذین همراهم بیان. عصری پشیمون شدم و به مامان خونه گفتم که بچه ها رو ببره پیش امیر طه اینا و من بعد بازی میرم از خونه عمو میارمشون. امیر هم بابت این موضوع شدیدا شاکی شد و می گه ای کلک باز سرمون کلاه گذاشتی. وقتی داشتن می رفتن پسر خونه تو راه پله ها محمد پارسا رو هم می بینه و ازش می پرسه که چیکار داره می کنه محمد پارسا بهش می گه دارم فوتبال نگاه می کنم. پسر خونه میگه بابامو دیدی؟ محمد پارسا میگه آره دیدم ولی نمی دونم چرا به جای محمد ................. هی می گه سعید .......( بازی پرسپولیس و فولاد) پ. ن. 5- در راستای ثبت نام در کلاس نقاشی و زبان دختر خونه:بابایی می شه صبحها که از خواب بیدار شدی موهامون خرگوشی کنی و اول منو برسونی کلاسم، بعد امیر رو برسونی، بابا: شما ساعت 10 کلاست شروع میشه الان زوده، دوساعت دیگه مونده تا کلاست؟دختر خونه: اشکال نداره بابایی، من میرم اونجا می شینم و منتظر خانومم می شم تا بیاد. بعد که اومد میگه وای دختر خوشگلم از کی تا حالا اینجا نشستی و منتظرم هستی.پ. ن. 6- مائده جون تبریک می گیم جشن ازدواجتونو، داریم تلاش می کنیم که حتما خودمونو برای جشنتون برسونیما.

سریال پنجمین خورشید(من محسنو دیدم)

azin1384 — Wed, 07 Oct 2009 13:24:18 GMT

روزمون مباررررررررررررررررررررررررررررررک در حد تیم ملی برزیل

سلام و صد سلام

این هم از بچه های سریال پنجمین خورشید

جای همه شما خالی بود البته جای پسر خونه و مادر خونه هم خالی بود تو این نشست. از روز قبل قرار بود که هر دوتامون بعد از ظهر بریم پیش بابایی و چند تا عکس یادگاری با محسن و خواهرش و بقیه مهمونا بگیریم اما به خاطر یه مسئله مامان و بابا مجبور شدند صبح برن یه جایی. مامان هم هماهنگی کرد تا مامان محمد پارسا پسر خونه رو همراه با محمد پارسا بیاره خونه.

بابایی اینا ظهر کارشون تموم شد و ناهار مهمون بابا بودیم. بعد از ظهر هم مامانی دختر خونه رو برد دندونپزشکی و دختر خونه مث یه خانوم خوب و مودب رفت روی تخت دراز کشید و خانوم دکتر دو تا از دندوناشو درست کرد و به خاطر همکاریش یه کادو به دختر خونه داد ( قابل توجه اونایی که از دندونپزشک می ترسن) قرار بعدی هم صبح پنج شنبه هست که آذین خانوم داره ثانیه شماری می کنه. بعدش هم دختر خونه رفت اداره بابایی و مامانی هم رفت خونه پیش پسر خونه.

ساعت 4 همه مهمونا اومدند و دختر خونه هم از دیدن محسن ذوق زده شد و هی از خودش ذوق در می کرد.

امان از دست این خانومای خجالتی.

اصرار از بابایی بود و انکار ازآذین خانوم که من نمیام تو اتاق پیش مهمونا از بس این دختر خجالتیه.

آخر برنامه هم دختر خونه با مهمونا رفت تو کافی شاپ و افتخار داد تا مهمونا چند تا عکس باهاش بگیرن.

این دو نمونه از اون افتخاراتی که نصیب مهمونا شده بود

آذین خانومی با شبنم قلی خانی

آذین خانومی با مریم کاویانی

خنده نوشت:

آذین: بابایی من محسن رو دیدم . من خواهر محسن رو دیدم.

بابایی: آذین جان همرام بیا بریم تو اتاق پیش مهمونا تا اونا نرفتن تو سالن. در حالیکه فرار می کرد به طرف در خروجی گفت: نه من خجالت می کشم.

آذین: امیر محمد من محسن و خواهرش رو امروز دیدم بیا عکسا رو ببین.

امیر: چرا منو نبردین پس

آذین: تو که مدرسه بودی

----------------------

امیر محمد: بابایی من که تکالیفم رو انجام ندادم

بابایی : ای بابا چرا تکالیفت رو انجام ندادی

امیر محمد: با نیشخند! شوخی کردم همشو انجام دادم

بابایی: ای ناقلا

امیر محمد:( با حالتی عصبانی نیگاه به من می کنه)

بابایی: چیه امیر محمد چرا اینجوری نیگاه می کنی

امیر: خیلی عصبانی ام

بابایی: چرا پسرم

امیر: چون شما این حرف بد رو به من زدی! یهنی من ناقلا ام.( جای شکلک اینجا خالیه

------------------------------

امیر: آذین شما از اینکه با محسن عکس نگرفتی ناراحت که نیستی؟ مگه نه؟ اون پسر بود. شما با دخترا عکس گرفتی

آذین : نه بابایی؟ من که می خواستم برم پیشش عکس بگیرم شما منو نبردی پیش محسن

بابا: ممنونم عسیسم بابت این همه اتفاق نظری که داریم

باز پاییز است

azin1384 — Sun, 04 Oct 2009 08:18:18 GMT

سلام و عرض ادب

نشست نقد و بررسی سریال پنجمین خورشید امروز ساعت 16 با حضور عوامل فیلم برگزار می شه

حمید گودرزی، مریم کاویانی، شبنم قلی خانی ، همایون، نویسنده، کارگردان تا الان اومدنشون قطعی شده

آهان آدرسش هم : میدون ولیعصر، ابتدای بلوار کشاورز، شماره 28، سالن شهید آوینی فرهنگسرای رسانه

خداییش فردا نیاین بگین که نگفتین

از ما گفتن

ایام مث سابق در حال سپری شدنه

کلاس رفتن امیر محمد و باز همون سوالای کلیشه ای و باز هم جواب کلیشه ای تر

امیر امروز چیکار کردی

هیچ کار

این تکلیف امیره و نظر مربیش در انتهای صفحه تکلیفش

شما قضاوت کنین

به نظر شما اینا یهنی هیچ کار

جمعه هم عمو اینا اومدن خونمون و بعد از ظهر هم رفتیم خونه جدیدشون. بعد کلی اظهار نظر شب هم شام رفتیم بیرون و با کلی شیطنت برگشتیم خونه.

فردا هم مهمون اداره بابا اینا هستیم قراره که میزبان عوامل سریال آخرین خورشید باشیم. هر کی هم دوست داره ما رو ببینه تشریف بیاره منتظرشیم

این هم کارت دعوتتون: ساعت 16

پ. ن. 1- آهای خانوم محترم اگه بلد نیستی رانندگی کنی حداقل می تونی جلوی زبونتو بگیری. نوع صحبت کردنتون نشانه شخصیت شماست. این چه کلماتیه که از زبونتون جاری میشه. ناسلامتی مدل آرایشتون امروزیه اما کلماتی که از زبونتون جاری میشه مال زمان ناصرالدین شاهه(شکلک ناخوش)

دور و زمونه عوض شده به خدا؟

پ. ن. 2- دایی مهری عزیز از خدای مهربون می خوایم که هر چه زودتر این عملتون با موفقیت انجام بشه. همه آرزوی ما سرسبزیتونه

پ. ن. 3- ممنون از شکلات بابت این شعر قشنگش

باز پاییز است

اندکی از مهر پیداست

حتی در این دوران بی مهری

باز هم پاییز زیباست

پ. ن. 4- امان از دست این شهرآورد؟ خوب به فدراسیون می گفتین نفری یه امتیاز بهتون بدن تا ملت ده هزار تومن پول بیلیط ندن برای تماشای بازی بی خاصیتتون؟

خاطرات مدرسه

azin1384 — Tue, 29 Sep 2009 07:33:39 GMT

باز آمد بوی ماه مدرسه

سلام

صبح دل انگیز پاییزیتون همیشه بهاری و سرشار از عطر خوش گلهای یاس و نرگسی و رز و رازقی

اول از همه خاطرات مدرسه رفتن پسر خونه

اولین روز مدرسه

بابا: امیر محمد

امیر: بعله بابا

بابا: امروز چی یاد گرفتین

امیر: هیچ چی؟ فقط با مدیر و ناظم و خانوممون آشنا شدیم

بابا: دیگه چی؟

امیر : هیچ چی؟ بعد یه مقداری هم در خصوص پاکیزگی و اینکه چه چیزایی برامون خوبه و چه چیزایی برامون خوب نیست آموزش دادن مثلا آقای مدیر می گفت: بچه ها سیب برای بچه ها خوبه ما هم می گفتیم خوبه
بچه ها لواشک برای بچه ها خوبه و ما هم می گفتیم بده
بچه ها پفک برای بچه ها خوبه و ما هم می گفتیم بده و .........
دومین روز مدرسه
بابا: امروز چیکار کردین امیر
امیر: هیچ کار فقط کتابامونو گرفتیم و قرار شد که یه سری لوازم التحریر هم برای روز شنبه آماده کنیم و ببریم مدرسه
از عصر پنج شنبه هم مامور به خرید لوازم مورد نیاز پسر خونه شدیم و در این کار دختر خونه هم دوشادوش خانواده کمک نمودن تا کارا سریع تر انجام بشه
جهت جلوگیری از هر گونه سو برداشت عکس برچسبها رو نمی گذاریم.
روز جمعه هم جلد کنون داشتیم
سومین روز مدرسه
بابا: امیر امروز چیکار کردین
امیر: هیچ کار
چهارمین روز مدرسه
بابا: امیر چیکار کردین
امیر: هیچ کار
بعد تخته وایت برد رو آورد و شروع کرد به تمرین کردن و از تمریناش متوجه شدم که هم درس اول کتاب فارسی رو و هم نقاشی رو باهاشون کار کردن
اما نمی دونم این امیر خان برای چی هر موقع ازش می پرسی که چیکار کردین همش می گه هیچ چی ؟ واقعا اینقده این کارا براش عادیه یا چیز دیگه ای هست که ما نمی دونیم
شوق عجیبی برای مدرسه رفتن داره و بسیار منظمه شبا راس ساعت 9 میره تو تختش و صبح هم ساعت 6 بیدار میشه و نسبت به تذکرات معلم و مدیر و ناظم جدی و حرف گوش کن هست. ایشالله که ادامه داشته باشه این اتفاقات میمون.
آذین هم هر روز صبح همراه ایشون بیدار میشه و تا دم در ما رو بدرقه می کنه.1ینا اولین عکس و اولین نقاشی و اولین تمرینی هست از امیر خان تو مدرسه.
توضیح نقاشی رو تو متنش آوردم.

و اما بریم ادامه مباحثمون
بالاخره این جشنواره فصل وصل هم اختتامیه اش برگزار شد و به لطف همه شما خوبان جزو ده نفر اول شدیم و به پاس این مقام، تندیس یادبود و .یک عدد... بهمون تعلق گرفت.
ما که گفته بودیم اگه جزو برندگان نباشیم حتما تقلب شده.

پ. ن. 1- دیروز میزبان عوامل و بازیگران سریال نردبام آسمان بودیم و جای همه شما رو سبز نگهداشتیم مهمونای ویژه این برنامه جناب آقای لطیفی، عنقا و بازیگران آقایان رحیم نوروزی و برزو ارجمند و خانم شبنم قلی خانی و چند تن دیگر از عوامل فیلم بودن. امروز هم میزبان عوامل و بازیگران فیلم سینمایی تردید هستیم. از همتون هم دعوت می کنیم که اگه دوست داشتین تشریف بیارین

ماه مدرسه

azin1384 — Thu, 24 Sep 2009 13:23:18 GMT

باز آمد بوی ماه مدرسه

سلام و عرض ادب اینا
ما برگشتیم با کوله باری از خاطرات ریز و درشت و قشنگ
اول از همه بگیم که مجددا عیدتون مبارک و نماز و روزه هاتون قبول
ایشالله ماه رمضون سال بعد باز هم قسمتی باشه و دور هم یه ماه قشنگ دیگه رو سپری کنیم
اما خاطرات سفر:
صبح پنج شنبه بعد از سحری راه افتادیم به طرف شمال، شب قبلش هم بارون قشنگی رو اینجا شاهد بودیم تا با دلی غمباد گرفته از حسرت رویت بارون راهی شمال نشیم، تو راه هم که هزار ماشالله بارون شدیدی رو شاهد بودیم، اصلا نمی شد 5 متر جلوتر رو دید، اول کلی خوشحال بودیم اما تو راه 8 تا تصادف رو شاهد بودیم که یکیش خیلی تاسف بار بود یه پراید و یه پژو با هم برخورد کرده بودند و کلا شده بودن شبیه گاری، یه عالمه غمگین ناک شده بودیم.
ساعت 10 رسیدیم شمال و بعد از کمی استراحت عصری رفتیم مراسم سالگرد آقای طوسی (خدا رحمتش کنه چه خاطرات قشنگی باهاش داشتیم)
روز جمعه و شنبه هم شمال گردی داشتیم و کنار ساحل و تفریح و گردش و از این جور حرفا
یکشنبه هم که عید بود و بعد از ظهر روز عید هم کباب خورون قبولی دایی و خاله اینا بود و شب هم رفتیم پارکینگ 6 لب ساحل شام رو اونجا بودیم و بعد از کلی آب بازی و تفریح برگشتیم خونه.
دوشنبه هم اومدیم خونه تا بعد از کمی استراحت خودمونو مهیا کنیم برای دوره جدیدی از زندگی.
سه شنبه اولین روز دور جدید زندگی پسر خونه بود و پسر خونه اولین بار مدرسه رو تجربه کرد و با یه شاخه گل برگشت خونه
ایشالله پست بعدی خاطرات مدرسه خواهد بود
این هم چند تا عکس از مسافرتمون

این هم یه هاپوی خوشمل که دایی به ما کادو داده

این هم عکس لب دریا اما این بار رعایت همه جنبه های شرعی و عرفی

پ .ن .1- تو جشنواره فصل وصل شرکت کردیم و مطمئنا جزو برندگان این جشنواره هستیم اگه غیر از این باشه تقلب شده ها؟ نگین نگفتین
پ .ن .2- امسال سریالهای ماه رمضون همچین به دل ننشست به خاطر همین گفتن این نکته که بچه های سریال عبور از پاییز رو دور هم جمع کردیم همچین چنگی به دل نمی زنه

بابا چرا میاین دعوا می کنین خوب

بیا این هم پست جدید

عید رمضان آمد و ماه رمضان رفت

صد شکر که این آمد و صد حیف که آن رفت

به جون خودمون می خواستیم یه پست جدید بذاریم و یه عالمه نوشتیم اما نمی دونیم چرا یه دفعه ای بی خیال پست جدید شدیم و گفتیم چند تا مطلب دیگه به همین پستمون اضافه کنیم و عید رو هم تبریک بگیم. دلیل این کار هم اینه که می ریم مسافرت و تا آخر ماه هم نیستیم و اصلا هم راضی نیستیم که بیاین اینجا و گریه و زاری راه بندازین (یه قلب و چند تا گل و چند هم خجالت) در ضمن شاید هم یکی از دوستان پیش بینی کردن که عید فطر رو هم تو این پست تبریک می گیم! گفتیم که پیش بینی این دوست عزیزمون غلط از آب درنیاد

گفتمان امیرانه:

بابا من امشب می خوام تا صبح بیدار بمونم

من: برای چی بابایی

امیر: آخهه می خوام ببینم شما که سحر بیدار می شین! سحر چیجوریه؟

من: بابا شما بخواب من هم قول می دم که موقع سحر بیدارت کنم

امیر: بابا پس می شه من سحری خوردم یه روز کامل روزه بگیرم و یه روز هم کله گنجشکی؟

من هم: منتظر چی هستین تموم شد رفت پی کارش. خیال کردین ادامه داشت حرفامون

پ .ن .1- عید فطر بر شما مبارک

پ . ن .2- به دایی عادل به خاطر قبولیش در دوره کارشناسی ارشد رشته مدیریت دولتی و خاله سمیرا هم به خاطر قبولیش در دوره کارشناسی مهندسی کشاورزی تبریک می گیم(اینا دایی و خاله واقعی بودنا) به هستی و پریسا و بقیه بچه هایی که هنوز خودشونو لو ندادن هم تبریک می گیم بابت قبولیشون ایشالله که همیشه و در همه شرایط موفق باشین.

پ . ن .3- دیروز هم تولد بیتا بود بیتا تولدت مبارک همراه با یه بغل گلهای رز و رازقی

پ . ن .4- شب 21 ماه رمضون مهمون آقای رحیمی بودیم در یکی از باغهای کامرانیه. بچه ها هم حسابی آتیش سوزوندن اما این بار کسی نبود که بگه بچه ها ساکت. آقای رحیمی نذرتون قبول.

عیدتون مبارک

azin1384 — Sat, 29 Aug 2009 08:38:18 GMT

سلام و عرض ادب

عید رمضان آمد و ماه رمضان رفت

صد شکر که این آمد و صد حیف که آن رفت

گفتمان امیرانه:

بابا من امشب می خوام تا صبح بیدار بمونم

من: برای چی بابایی

امیر: آخهه می خوام ببینم شما که سحر بیدار می شین! سحر چیجوریه؟

من: بابا شما بخواب من هم قول می دم که موقع سحر بیدارت کنم

امیر: بابا پس می شه من سحری خوردم یه روز کامل روزه بگیرم و یه روز هم کله گنجشکی؟

من هم: منتظر چی هستین تموم شد رفت پی کارش. خیال کردین که جواب داشتم برای سوالای امیر

پ .ن .1- عید فطر بر شما مبارک

پ . ن .3- دیروز هم تولد بیتا بود بیتا تولدت مبارک همراه با یه بغل گلهای رز و رازقی تقدیم تو باد

پ . ن .4-دارد

شب قدر است امشب مست مستم‌ اي خدا با تو

شدم تا مست دانستم كه هستم اي خدا با تو

در اين خلوت تو من يا من تو، انصاف از تو مي‌خواهم

تو با من مست يا من مست مستم‌ اي خدا با تو

مخواه از من كه هرگز راه عقل و عافيت پويم

كه من ديوانه از روز الستم اي خدا با تو

دويدم سال‌ها اما به دور افتادم از كويت

چو افتادم زپا در خود نشستم اي خدا با تو

سر از خاك زمين تا برگرفتم عشق ورزيدم

ولي آزاد از هر بند و بستم‌ اي خدا با تو

تو هر جا جلوه كردي من تو را ديدم پرستيدم

به هر صورت جمالي مي‌پرستم اي خدا با تو

سخنانی گهربار از حضرت امیر المومنین

خواص جامعه همواره بار سنگینی را بر حکومت تحمیل می کنند زیرا در روزگار سختی

یاریشان کمتر، در اجرای عدالت از همه ناراضی تر ، در خواسته هایشان پافشار تر، در

عطا و بخششها کم سپاس تر، به هنگام منع خواسته ها دیر عذرپذیر تر، و در برابر

مشکلات کم استقامت تر هستند.

تو بر نفس خود مسلط نخواهی شد مگر با یاد فراوان قیامت و بازگشت به سوی خدا.

هرگز انجام کارهای فراوان و مهم، عذری برای ترک مسئولیت های کوچک تر نخواهد بود.

از هر کار پنهانی که از آشکار شدنش شرم داری، پرهیز کن.

هر چه شنیدی بازگو مکن ، که نشانه دروغگویی است، وهر خبری را دروغ مپندار، که

نشانه نادانی است.

تقدیم به کریم ترین ارباب دو عالم

در این شبها که به آسمان می نگریم. گویی بغضی کهنه در گلوی مهتاب تو را فریاد می زند تویی که در وانفسای این دنیا از همه غریبتر بوده ای. تویی که با سکوتت عشق را به آتش کشیدی و خاک را تا به ابد با غربت آغشته نمودی. در تنهاییت خدای را به دیدگان نمناکمانبه تماشا کشاندی و در یادمان اینگونه نگاشتی:

هر که عاشقتر، دلش آشفته تر

سلام خدمت همه دوستای گلمون

تغییر برای هر کسی نیازه؟

هر چهار نفرمون نیاز به تغییراتی داشتیم که خدا رو شکر انجام شد

چهارشنبه که از سرکار اومدم دیدم امیر دم در حیاط نشسته و نظاره گر بچه هاییه که دارن دوچرخه سواری می کنن. از خدا بی خبرا دل و روده دوچرخه امیر رو ریخته بودن بیرون. احساس کردم که با حسرت داره به بچه ها نیگاه می کنه؟ منو که دید پرید تو ماشین و صدای ضبط رو زیاد کرد وقتی اون صحنه رو دیدم به امیر گفتم بابایی دوست داری برات دوچرخه بخرم اون هم با این پیشنهادم چشاش چهار تا شده بود و گفت واقعا می خری؟ اون دوچرخه رو چیکارش کنم.

دو نفری از چهارشنبه لحظه شماری می کردند.

آذین می گفت بابا برای من نمی خوای بخری؟

من هم: برای تولد چی دوست داری برات بخرم

برا من هم دوچرخه بخر از اون صورتی ها؟

از چهارشنبه تا جمعه انگاری براشون یک سال گذشت

امیر: بابا جمعه رو که یادت نرفته؟ ساعت چند می ریم؟ بابا یادت هست که جمعه چیکاری می خوایم بکنیم؟ آخ جون امشب زود می خوابیم فردا هم زود بیدار می شیم صبحونه می خوریم می ریم دوچرخه بخریم(فراموش نشه که صبحونه برا بچه ها بود)

بالاخره روز موعود فرا رسید و با هزار مکافات تونستیم تا ساعت 9:30 دوام بیاریم و بالاخره رفتیم و امیر و آذین به مرادشون رسیدند.

و اما گذشت 10 سال از زندگی مشترک خیلی از چیزا رو برا آدما کهنه می کنه و به خاطر همین نیاز بود که وسایل چوبی خونه نونوار بشه و در یک اقدام غافل گیرانه با همسر محترم رفتیم یافت آباد و از اونجاییکه قبلا هم یه بازدیدی از اونجا داشتیم در کمترین زمان ممکن (فقط ظرف 4 ساعت) وسایل مورد نیازمون رو انتخاب کردیم و بعد از فاکتور کردن اومدیم خونه.

حاشیه نوشت:

امیر: آخ چقده خسته شدم من دیگه جون ندارم راه برم چرا نمی ریم خونه؟ من دیگه دارم می افتم(در راستای هر چه زودتر رسیدن به خونه و دوچرخه سواری)

آذین: من می خوام تو ماشین کنار دوچرخه ام باشم! بابا کی بریم کیک بخریم؟ امشب مریم رو دعوت می کنم، فاطمه شمال رو دعوت می کنم، علی رو دعوت می کنم، مهدی رو عوت می کنم و ........................... دوچرخه ام رو هم به هیچ کی نمی دم و می گم که بابام اجازه نمی ده؟

نباید نوشت:

خدایا به به خاطر ولخریجمون ما رو ببخش

چه زود می گذره دخترم

اون روزی که تو خونه داشتیم برنامه ریزی می کردیم تا روز میلادت رو به نظاره بنشینیم (هفتم شهریور 84 رو می گم).

از میان هزاران اسم من می خواستم اسم دخترم رو بذارم آذین و مامانی هم چون از این اسم خوشش می مومد با تکون دادن سر تایید کرد اسمت رو و روز موعود فرا رسید.

با خاله خدیجه به طرف الغدیر به راه افتادیم. ساعت 7 مامانی رفت اتاق عمل و من و خاله تو حیاط منتظر موندیم.

چه انتظار سختی بود انگار یک سال گذشت. اون روز رو اصلا یادم نمی ره. بابایی! اضطراب عجیبی سراپای وجودم رو گرفته بود

دل تو دلم نبود از یک طرف می خواستم دخترم رو ببینم که چه شکلیه و از طرفی هم دلواپس مامانی بودم با اینکه می دونستم همکاراش سنگ تموم میذارن براش.

خاله خدیجه که اضطراب منو دیده بود هی می خواست با حرف تو حرف آوردن فکرم رو مشغول کنه.

اما نمی شد؟!

عقربه ها ساعت 9:30 رو نشون می داد که پشت در اتاق صدای گریه تو رو شنیدیم وقتی وارد شدیم تو رو کنار مامان بی هوشت دیدیم که مشغول تکون دادن دست و پات بودی. شاید هم با اون حرکات داشتی به بابات سلام می کردی؟

خیلی ناز بودی همونجوری که تصورش رو می کردم.

همکارای مامانی هم خیلی زحمت کشیدن برات

یه اتاق اختصاصی برای تو و مامانت در نظر گرفتند و این دو روزی که اونجا بودین سنگ تموم گذاشته بودند. یاد همشون بخیر

و امروز در حالی با اون لبای خوشگلت چهارمین شمع زندگیت رو خاموش کردی و سلام دادی به پنجمین شمع زندگیت که دیگر در ادای کلمات وادارمون نمی کنی که کلی بخندیم بلکه بعضی مواقع باید در جواب به برخی سوالاتت می مونیم که چطور جواب بدیم.

تولدت مبارک عسیسم.

این هم کیک تولد

بفرمایین نوش جان بفرمایین البته بعد از دادن کادوها

این هم کادوی خاله ستاره که حسابی شرمنده روی ماشونو آقا امیر گلشون شدیم

این هم کادوی مامان طلا ی مهربون

بابت همه محبتاتون از شما ممنونیم

این هم کادوی خاله مهری

یه عالمه دستت درد نکنه خاله

این هم کادوی شکلات جون

دست شما درد نکنه با این شکلاتاتون

این هم کادوی سلنای عزیز

دست شما درد نکنه با این همه محبتتون

پ. ن. 1- ضمن آرزوی قبولی طاعات و عبادات همه دوستان اگر یادتون بود و باران گرفت دعایی به حال بیابان بکنین

پ. ن. 2- مامانی عاشق خوندن این پستتون بدجوری تو برجکمون خورد. حتما حکمتی بوده؟ خدا بهتون صبر بده

پ. ن. 3-جای خالی خیلی از بچه ها اینجا احساس می شه. سعید،آکسین، پریسا، بهنام، مامان آرمین، باز هم یه سعید دیگه، مرضیه و خیلی های دیگه. هر کجا که هستین دلتون شاد و لبتون پرخنده باشه

همینجوری

azin1384 — Sat, 22 Aug 2009 04:49:18 GMT

بدون شرح

پ. ن. 1- حلول ماه مبارک رمضان رو به همه شما دوستان تبریک می گیم. اگر یادتان بود و باران گرفت دعایی به حال بیابان کنید.

پ. ن. 2- هر گونه برداشت سیاسی از این عکس ممنوع پلیز؟

پ. ن. 3- بیاین تا قدر همو بدونیم و از کمترین زمان ممکن برای ابراز احساساتمون استفاده کنیم. مقدمه ای بود تا بگم که چقده بده یک سال خبری از دوست عزیز و البته مریضت نداشته باشی و وقتی هم دلت هواشو کرده اون هم شب جمعه بهش زنگ بزنی و فرزند آخرش گوشی رو ورداره و بگه عمو جون خیلی بی معرفتی؟ بابا الان یک ساله که از پیشمون رفته! شما هم هیچ خبری ازش نگرفتی؟

مهدی جان فوت بابای عزیز رو به شما و خانواده گرامیتون تسلیت عرض نموده برای شما صبری جزیل و شادی روح آن مرحوم رو از خداوند منان مسئلت داریم. روحش شاد

پ. ن. 4- آکسین عزیز چی شده که وبلاگت رو حذفیدی اون هم بیخبر؟

شاید این جمعه بیایی شاید

azin1384 — Thu, 06 Aug 2009 05:13:18 GMT

سلام و صد سلام

شب تولد مامانی پیرو هماهنگیهای بعمل اومده رفتیم خونه مهدی اینا و از اونجاییکه تولد مامانی با آقای کرمدوخت در یک روز بود و تولد مهدی دو روز بعد و تولد مامان مهدی 5 روز قبل بود.

به عبارتی در ظرف یک هفته 4 تا تولد با هم تلاقی پیدا کرده بود دور هم جمع شدیم و یه تولد مختصر چند نفره رو برگزار کردیم و هی این جمله رو تکرار می کردیم

تولد

تولدت مووووارک

بیا شمعها رو فوت کن که 100 سال زنده باشی شاد و پاینده باشی

یه عالمه هم خوش گذروندیم و وقتی ساعت عقربه 1 بامداد رو نشون میداد دلمون نمی اومد که بریم خونه اما فردا هم روز خدا بود و یه روز کاری برای والدین؟

همه این تولدها رو تبریک می گیم و همه اونایی هم که کادو ارسال کنند کیکشون محفوظه

این هم یه دانه عکس تولد از یه دانه مامانی خودمون

پ. ن. 1- باز هم فردا می خوایم بریم توچال این بار با همکارای بابایی اینا و قراره ناهار اونجا باشیم هر کی دوس داره بیاد در خدمتشون هستیم

می تونیم بیلیطمونو بدیم به مهمونامون آخه اون بار که رفتیم گفتن شما دو نفر بیلیط نیاز ندارین

پ. ن. 2- این پ ن 2 رو هم مث قبل خالی میذاریم تا بقیه در تکاپو باشند و ورزش رو یادشون نره

پ. ن. 3- آخ چه حالی میده کسی رو که بهش زنگ می زنی جواب نمیده با ارسال این اس ام اس که این خط واگذار شده سرکار بذاری مگه نه؟؟؟!!!!

ای مامان خوب و مهربون

ای با شکوه ترین فرشته عالم

ای همه بهشت ها فدای تو

ای همه سرنوشتها در خطوط پیشانی ات پنهان

ای شمیم رویا در روستای کودکی ات

مام سلامهای جهان برای ستایش تو کم است

درود همه رودها بر تو ای مامان خوبم

تولدت مبارک

سه شنبه روز خیلی قشنگی برای ما بود چون در یک روز کاری به اتفاق خانواده رفتیم ایستگاه 5 توچال البته این بار مهمانانی از جنس خودمون همراه ما بودند یهنی بچه های کارکنان شرکت نفت و گاز پارس

هوا عالی

محیط بس دوستانه

امکانات بیشتر از پارسال

همراه با جشن و پایکوبی

همه اینها دست به دست هم داد تا یک روز خوب رو در دفتر خاطراتمون ثبت کنیم.

اما همه اینها دلیل نمی شه که تو تله کابین کولر نباشه تنها جاییکه گرم بود مسیر رفت و برگشت تو تله کابین بود که پیشنهاد می کنیم برای رفاه حال ما شهروندان مدیران محترم شرکت تله کابین توچاب یه فکری به حال داخل تله کابین بکنند.

جای همه شماها سبز بود وقتی مشغول بازی شدیم فکرش رو هم نمی کردیم که در یک چشم به هم زدنی همه ما رو برای صرف ناهار دور هم جمع کنند و اعلام کنند که ساعت 2 بعد از ظهر شده باید ناهار بخوریم و برگردیم پایین.

خیلی از ماها که یه کمی کوچولوتر بودیم اعتراض کردیم که بمونیم و بازی کنیم اما فایده ای نداشت چون همه داشتند می رفتند و ما هم با قولی که گرفتیم تا یه بار دیگه بیایم اینجا برگشتیم به طرف پایین.

اینا هم چند تا عکس

پ. ن. 1-

ای طبیب تن و بیمار دل زار بیا

گرچه ما را نبود دیده دیدار بیا

یوسف فاطمه یکدم سر بازار بیا

بی دلانند تو را جمله خریدار بیا

پ. ن. 2-