خدایا: قربون اون عظمت و بزرگیت

برف را

باران را

از ما گرفتی

این بادها را از ما نگیر

گفته ها و ناگفته هایی از مامانی هستی   سایه ی صبور  

فرصتی دست داد تا خدمت یکی از عزیزترین و مهربانترین مامانای این مرز و بوم برسیم و در نقد وبلاگش شرکت کنیم هر چند که خود درگیر یک برنامه ای بودیم ولی از طرفی دوست نداشتیم این فرصت خوب رو از دست بدیم

این بود که عصر رفتیم سرای کتاب فرهنگسرای دانشجو جایی که هر هفته یکشنبه ها بچه ها دور هم جمع می شوند و یکی از وبلاگها رو به بوته نقد می کشند.  این بار قرعه به نام وبلاگ مامانی هستی یعنی سایه ی صبور  افتاده بود. کسی که زیاد خدمت ایشون تو وبلاگش رسیده بودیم اما این بار قسمت شد که از نزدیک با این مادر خوب و مهربون آشنا شیم. همانطور که احساس می شد مادری خونگرم با خنده های ملیح بر لب از خطه جنوب. شهر خرمشهر شهر خون و قیام. همان چهره ای که در ذهنمان تداعی گرش بودیم

در متن چه گذشت؟

جلسه با معرفی کامل مامانی هستی آغاز شد و اینکه چه شد ایشان وبلاگ نویس شدند

مامانی هستی چه گفت:

وبلاگ مامانی هستی رو ابتدا دخترم هستی برای من می نوشت ولی بعد من تصمیم گرفتم این وبلاگ رو برای ایشون و از خاطرات ایشون بنویسم

من با فرزندانم بزرگ شدم یهنی وقتی بچه هام یک سالشون بود من یکسالم بود و وقتی اونا 5 سالشون شد من 5 ساله شدم و سعی کردم که همواره خودم را هم سن اونا فرض کنم

من عاشق فرزندانم هستم و با نوشته هایم می خواهم به آنها بیاموزم که چگونه زندگی کنند.

من دوست دارم و عشق می ورزم به همه اونایی که می آیند به وبلاگم چون اعتقاد دارم که دوست داشته باش تا تو را دوست بدارند

من سعی کردم که حتی در وبلاگ هم مامانی بچه ها باشم و در نوشته هایم سعی کردم که تجربیاتم را در اختیار جوانان و هم سن و سالان دخترم قرار بدم.

من جدای از اینکه مامانی بچه ها بودم خودم هم یه مامانی در وبلاگ دارم که به ایشان می گویم مادری

اهل سیاست نیستم چون اصلا با الفبای سیاست کاری ندارم

ورزش را (فوتبال) دوست دارم و بازی خوب رو می پسندم

سعی می کنم جدا از اینکه می آموزانم از کسی که انتقادی دارد یا می آموزد، بیاموزم.

آرزوی توفیق برای شما و همه مادرای ایران زمین داریم

ببخشید اگر خیلی به قول خانم نکوئیان شکسته نوشتیم