مدار صفر درجه

یکشنبه بیست و نهم مهر 1386

قراره بریم تلفیزیون

شنام شنام شنام

خوفین

خوشین

سرحالین

توپین

پس خوبه امیدوارمون کردین.

همش گیر میدین که چرا آپ نمی کنین آخه نه وقتش هست نه یه خاطره درست حسابی هست که بشه اونو نوشت

ولی همچین هم کم خاطره نیستیما

اول اینکه باز دوباره همراه بابایی رفتیم اداره شون حالا اینکه رییسش چیزی بهش میگه یا نه؟! به ما ربطی نداره . فقط اینو بگیم که مامانی ما رو برد اونجا گذاشت و رفت سرکارش ما هم که تا آخر وقت اونجا بودیم ساعت 7 شب اومدیم خونه.

دوم اینکه جمعه شب هم هماهنگ کردیم دو تا از همسایه ها اومدن خونه ما ؟

رفتیم پشت بوم خونه حسابی جوجه کباب و کباب کوبیده به راه انداختیم تازه کبابا آماده شده بود که یه دفعه

وایییییییییییییییییییییییییییییییییییییییی

و این صدای وایی وایی یکیمون (آذین) بود که اومد یه تیکه کباب برداره با پای برهنه رفت روی یه تیکه ذغال و این بود سرآغاز گریه های شبونه تا 12 شب؟! که دیگه حسابی همه مهمونا رو کلافه کرده بود.

خوب دیگه اتفاقه و اتفاق هم می افته دیگه.

بعدیش هم همین دیشب بود که عمو و زن عمو با امیرطه شون اومدن خونمون؟!

البته دوستای خوبی هم برای همدیگه هستیم اگر تو کار همدیگه و وسایل همدیگه سرک نکشیم که اگه این اتفاق بیافته دیگه با کشیدن موی سر و پرت کردن وسایل و آخرش هم جیغ و داد زدن امورات فیصله پیدا می کنه.

و دست آخر اینکه اداره بابا نمایشگاه کاریکاتور با موضوع اینترنت و چت گذاشته امروز هم افتتاحش بود و از اونجایی که از تلویزیون برای پوشش خبری اومده بودن عمو بهرامی یکی از بچه های صدا و سیما اسممونو از بابایی گرفت تا ما رو برای یه برنامه زنده تلویزیونی برای روز سه شنبه آفیش کنه

آخ جون ما رو می تونین سه شنبه از تلویزیون ببینید از تلویزیون برای همتون بای بای می کنیم.

راستی سه تا از اون کاریکاتورا رو براتون تو وبلاگ میذاریم.

اگه خوشتون اومد خبر بدین که آدرس بدیم تشریف بیارین؟!